Literatuurtip: David Mitchell
Ik geef het toe. Ik kan geen open deur passeren zonder ze toch nog eens in te trappen. Bij deze dus: Brits auteur David Mitchell is een genie. Ik sta duidelijk niet alleen met die mening aangezien Time hem opgenomen heeft in hun lijst van 100 meest invloedrijke personen van 2007. Niet zonder reden natuurlijk. De man vlecht moeiteloos stijlen en vormen door elkaar, creëert puzzels waarvan de stukken langzaam maar zeker op hun plaats vallen en goochelt met personages en verhaallijnen alsof het geen enkele moeite kost. Gelukkig kost het je als lezer ook geen enkele moeite om erin mee te gaan, integendeel zelfs. Je wordt als vanzelf meegezogen in elk wonderlijk universum dat aan zijn pen ontstaan is.
Een uitgebreid oeuvre heeft de man jammer genoeg nog niet, maar hij is de 40 dan ook nog niet eens gepasseerd. Een kort overzichtje:
-
Ghostwritten (1999 - vertaald als De Geestverwantschap)
-
number9dream (2001 - vertaald als Droom Nummer 9)
-
Cloud Atlas (2004 - vertaald als Wolkenatlas)
-
Black Swan Green (2006 - vertaald als Dertien)
Dat laatste boek is een beetje een stijlbreuk met de drie vorige omdat het geen mengelmoes van karakters en verhaallijnen is, maar een “coming-of-age” roman over een dertienjarige stamelende Engelse jongen. Maar aanraders zijn het allemaal, dat is zeker. Wie in zijn plaatselijke boekhandel en/of bibliotheek met cultuurbarbaren te maken krijgt en aldus geen exemplaar van één van deze parels kan vinden, die mag mij gerust iets laten weten. Ik zal hem of haar met plezier Wolkenatlas uitlenen.
Geheel terzijde trouwens: het zal wel geen toeval zijn dat Mitchell af en toe vergeleken wordt met Haruki Murakami, nog zo’n hoogvlieger uit mijn lijst van favoriete auteurs van het moment. Maar daarover misschien later meer, first things first.
Ha Informatiegebruiker, Hierbij wat ‘Tenaanval’ ‘instemmend gemompel’ zou noemen. Ben ook een liefhebber van Mitchell. Vind geloof ik ‘DroomNummerNegen’ de beste. Murakami ken ik niet, dus dank voor de tip!
Excuus, dacht dat dit het weblog van ‘Informatiegebruiker’ was, maar het was een klik verder. Ik blijf het ermee eens natuurlijk.
@schrijverdezes: wiens blog het is maakt ook niet uit hè, als we er maar op lezen wat we graag lezen
Poeh David Mitchell is een 1-sterrenpuzzelnoekbeheerser tegenover Mark Z. Danielewski in zijn boek “house of levaes”. Het boek was zo’n zware bevalling dat we van die Mark nooit meer iets gehoord hebben.
Niet dat die Mitchell perse slecht is. Met een stuk drie boeken kan ik makkelijk mijn Divan weer horizontaal krijgen. Als ik die divan ooit weg doe, zal ik die boekjes ook eens gaan lezen….dan weet ik waar ik mee te maken heb…
Wat een puzzelnoek is moet je maar vragen bij de plaatselijke VVV
@Choinowski: als ik het goed begrepen heb, dan heb je dus nog nooit iets van Mitchell gelezen, maar je breekt hem toch vrolijk af? Dan kan ik jou evengoed een eikel noemen, ook al heb ik je nooit ontmoet. Maar daar zijn dan wel weer meer aanwijzingen voor…
Hehe die Lodge Keeper toch. Niet tevreden met reacties op je blog die niet helemaal in het hokje “Goh logde keeper, ik ga het boek meteen lezen”. ? De blogwereld heeft qua ontspoorde humor nog veel te leren. Maar allez,gelukkig hebben we HW nog. Daar snappen ze tenminste dat mijn reacties eerder groteske zelfspot was, dan een aanval op je berichtje. Groteske zelfspot! Breng ons het hoofd van de eerste blogger die het beoefend, en wij lijsten hem in!
Dat het een poging tot humor was had ik wel door hoor, maar sta mij toe zelf te bepalen wat ik grappig vind en wat niet. Niemand hoeft van mij trouwens positief te reageren op mijn berichten. Dat neemt niet weg dat ik zelf mag reageren op flauwiteiten en ongefundeerd gezwam, toch? Tenzij het echt grappig was geweest.
ach het levert tenminste weer wat discussie op. Beter dan geen reacties of zelf reageren onder valse namen op je eigen blog. En iedereeb heeft welles een winterdepressie, dat je er zuurpruimiger van wordt. Geen nood. Lees als afleiding Danielewski’s House of Leaves. Dan probeer ik die Wolkenatlas wel.
mwahaha
Dat is ook weer waar, discussie moet er zijn. Ik zal Danielewski een kans geven, maar je beseft natuurlijk wel dat mijn verwachtingen omtrent die House of Leaves nu onwaarschijnlijk hoog zijn hè